Muzyka dla truposzy / All My Friends Are Funeral Singers

Zel mieszka w wiekowej willi na skraju lasu odziedziczonej po swojej babci i zajmuje się wróżbami i przepowiadaniem przyszłości. Pomaga ludziom pozbywać się ich dolegliwości oraz doradza klientom grającym na wyścigach konnych. W tej działalności pomaga jej grupka duchów przebywających z nią od zawsze. Ta widoczna tylko dla niej gromada ubranych na biało postaci to m,in. mała milcząca dziewczynka, panna młoda, ksiądz, aktorzy wodewilowi i trochę hałaśliwi muzycy. Poza odwiedzającym okresowo dom Alanem duchy są jedynymi istotami ważnymi w życiu Zel. Mają wiele ludzkich cech i zachowań, jak gra w karty, picie alkoholu czy nawet uprawianie seksu. Taka sielska i anielska koegzystencja obu światów nie może jednak trwać wiecznie. Pewnego dnia w głębi lasu pojawia się tajemniczy blask światła, który uświadamia duchom i Zel, że są one w tym domu uwięzione. Zel musi stanąć przed trudnym wyborem - zatrzymać ich wbrew ich woli czy zwrócić im wolność tracąc samej coś uważanego przez nią za ekwiwalent rodziny.

To ezoteryczno-magiczna opowieść o współistnieniu świata żywych i umarłych. Przyjaźń między nimi stanowi oswojenie śmierci.

Film jest przyjemny w odbiorze, dobrze zagrany, z pięknymi zdjęciami, nieźle zmontowany. Najważniejszą rolę zdaje się spełniać muzyka. Album grupy Califone zatytułowany "All my friends are funeral singers"stanowiący podstawę ścieżki dźwiękowej ukazał się jeszcze przed premierą filmu. Warto dodać, że liderem tej grupy jest Tim Rutili - reżyser filmu.