Synu, mój synu, cóżeś ty uczynił / My Son, My Son, What Have Ye Done

Tytuł filmu to ostatnie słowa matki zabitej przez syna. Brzmią jak dziecięca wyliczanka. Są pełniejsze spokoju, niż zdziwienia. Genialne polskie tłumaczenie tytułu zaczerpnięte jest z pieśni wielkopostnej. Nowy film Wernera Herzoga wraca do pokazania szaleństwa jako tematu filmowego. To właśnie szaleństwo jest tematem wielu wcześniejszych filmów fabularnych niemieckiego reżysera. W swoim nowym filmie przedstawia je w sposób bliski Davidowi Lynchowi, który jest jego producentem. Zamiast biografii zabójcy widz otrzymuje otrzymuje liczne pourywane retrospektywne wątki pozwalające odtworzyć skomplikowane relacje bohatera z innymi osobami, z których najważniejsze są te z matką. Nałożone na to motywy antycznej tragedii, praca aktora dążącego do perfekcyjnego wcielenia się w graną przez siebie rolę Orestesa-matkobójcy, studium popadania w chorobę psychiczną - wszystko to składa się na jakiś niezwykły poemat o szaleństwie. A do tego nastrojowa hiszpańskojęzyczna ścieżka dźwiękowa. Chyba jeszcze nikt w kinie nie potrafił tak pięknie pokazać prozaicznej sceny jadącego pociągu.